ای بخشاینده ی بی مانند در این شبهای گرانقدر که شیا طین در غل و زنجیرند ,طعم بندگی ات را به ما بچشان , ما را در صف عبادت کنندگان مقرب خویش داخل گردان و یاریمان کن تا در دینت پایدار باشیم و بر فرمانت گردن گزار. ای صداقت بی همتا اگر نبود امید به آمرزش تو , این دل مسموم را با این همه معصیت به بار نشسته چگونه جسارت آمدن بر درگاهت باقی می ماند؟ خداوندا به حق مظلومیت اولین مظلوم عالم امیر مومنان : ما را در زمره ی آنانی قرار ده که مقربان درگاه تو شدند و در بندگی تو از دیگران سبقت جستند. اگه امشب سر سجاده ی سبز, دل مهربونت ,لرزید و قطره اشکی گوشه ی چشمهای پاکت و نمناک کرد .به یاد ما هم دستی به آسمون بلند کن شاید خدا به حرمت نفس آسمونی فرشته های زمینی اش گوشه ی چشمی هم به ما بیند ازد. التماس دعا اون سحر که می خواستی بری مسجد همه مانع رفتنت شدن اما تو رفتی . یا د ته وقتی از سر سفره ی ساده ی سحر بلند شدی دخترت ام کلثوم سعی کرد نذاره بری , اما تو رفتی . وقتی از چار چوب در می گذشتی دستگیره ی در دست به کار شد . یادته یا دته لبا ستو گرفته بود و نمی گذاشت بیرون بری . وای پرنده ها چی ؟ جلوت بال و پر می زدند و ا لتماس می کردند وقتی دیدند فایده ای نداره با منقارشون لباستو گرفته بودند و می کشیدن که مسجد نری . اما تو رفتی چون می دونستی که باید آخرین نماز تو, توی محراب بخونی . بعد منا جات و راز و نیاز شبانه همه رو برای نماز صبح بیدار کردی حتی سراغ اون هم رفتی قاتل و می گم .نماز شروع شد و فقط به لحظه ی وصال فکر می کردی . توی آخرین سجده بود که شقی ترین فرد روی زمین شمشیر پر از کینه و نفرتش و فرود آورد و طنین "فزت و رب الکعبه " خشت خشت مسجد کوفه رو به لرزه در آورد . وقتی طبیب با لای سرت رسید و گفت خوردن شیر حالت و بهتر می کنه بچه یتیم ها با کاسه های شیر جلوی در خونت صف کشیدند و با گفتن با با برایت شیر آوردیم اشک همه ی فرشته ها رو در آوردند . با همه ی دردی که توی وجودت بود گفتی قاتل من اسیر شماست با او مدا را کنید . به او هم شیر بدهید . آقای خوبم تو رفتی و خاطره ی جوانمرد یها , مهربونی ها , عدا لت و بزرگواریها تو برامون به یادگار گذاشتی . مولای مهربونم , به حق مظلومیتت توی این شب عزیز شب قدر برای ظهور فرزند بر حقت مهدی صاحب زمان (عج) دعا کن . فائزه محمد پور روز ۶ ماه رمضان بود موقع افطار برای نگهبان اداره ی بابام افطاری کباب بردم . اون خیلی خوشحال شد. دعای امروز : خدایا کاری کن هیچ کس موقع افطار گرسنه نمونه. مژگان اسماعیلیان ۸ ساله روز ۷ ماه رمضان مامانم وقت دندونپزشکی داشت ساعت ۶ بعد از ظهر به خاطر من افطاری درست کردم وقتی مامانم برگشت خیلی خوشحال شد . دعای امروز: خدایا کمک کن گل خنده هیچ وقت از لبهای خونواده ام پاک نشه . فائزه محمدپور ۱۱ساله روز چهارم ماه رمضان بود .بابام ماشینش خراب شده بود و عصبانی بود .موقع درست کردن ماشین من کمکش کردم و ماشین درست شد. خدایا کمک کن چون مامانم امروز سرما خورده و حالش خیلی بده رضا عزیزی ۸ ساله روز سوم ماه رمضان بود داداش کوچولوم گریه می کرد چون زنجیر دو چرخه اش خراب شده بود کمک کردم زنجیر دوچرخه اش را درست کردم و اون خیلی خوشحال شد . خدایا به من نیرویی بده تا همیشه بتونم به همه کمک کنم و اون ها رو خوشحال کنم . علی دارایی ۱۰ساله خدایا درست است که زمینی ام , اما خودت خوب می دانی از اهالی آن بالاها هستم , یک روز اشتباهی به این جا آمده ام , می خواهم به آسمان بیایم چون در این ماه عزیز که ماه میهمانی توست , من هوایی شده ام .وجود تو خدای خوبم من را صدا می زند و می خواهم که به تو برسم . از روز اول با نام تو شروع می کنم پله پله جلو می آیم و کارهایی را انجام می دهم که زودتر مرا به تو برساند. در مرکز چناران پانلی طراحی شده که 30 پله در آن نصب شده . هر پله پاکتی است که اعضا قرا راست در هر روز ماه مبارک رمضان یک کار خوب خود را نوشته و داخل پاکت بگذارند . مسیر این پله ها به سمت خورشیدی است که در آن نوشته شده : من به خدا رسیدم . در پایان ماه رمضان به اعضای شرکت کننده عیدهای کوچکی به مناسبت عید سعید فطر اهدا خواهد شد. گرگم و گله می برم...چوپون دارم نمـــــــــــــــــــــــــــــــی ذارم شمع گل پروانـــــــــــــــــــه........سوسن سنبل افســــــــــــــــــــا نه امروز از در که وارد میشی گل های رنگارنگ مرکز چناران توی فضای سبز در حال شادمانی اند.... امروز رو شاید باید تو تقویم مرکزمون به نام روز شادی و دورهم بودن نامگذاری کنیم.... امروز روز گل های رنگارنگ کانون...گل های صورتی، سبز،قرمز،نارنجی،زردو........دیروز که بهم گفتند بیام کانون چون اردو در مرکز داریم اصلا نمی تونستم این همه موج خوشحالی و شکوه رو تصور کنم......امروز کتاب ها هم لبخند می زنند و آرزو می کردند می تونستنند بیان تو جمع ما و یه قل دوقل بازی کنند یا مثل ما خاطره بگن و بخندند می تونستند مثل ما در جریان رود زندگی جدا از غم و غصه ها شنا کنند....صدای خنده ی بچه ها امروز قشنگ ترین موسیقی متن ما بود.... شما وقتی دور هم میشنید چی کار می کند؟؟؟؟؟ما که امروز دور هم نشستیم و از خاطره های جالبمون گفتیم و خندیدیم ...دور هم عدسی خوردیم تا یادمون بمونه که توی خوشحالی و شادی هامون هیچی جای غذای های سنتی و مقوی رو نمی گیره.... به نام خدای همه ی اقاقی ها........ سلام به همه ی دوستای گلم می دونید این روزهاچه خبره؟؟ امروز تو کانون هر کسی به کاری مشغوله، عده ای در حال درست کردن کاردستی اند...عده ای از بچه ها سر کلاس ادبی اند و عده ای بازی می کنند....در بین این همه شور و هیجان..... یه چیز دیگه ای هست که من و کشونده این جا تا براتون بنویسم.... بنویسم از یه نفس...از یه موجود زنده...از یه... چند روز پیش یعنی درست پنج شنبه بود که بچه های نوجوان کانون نشستند دور هم و روی گلدون ها طرح هایی کشیدند ، طرح هایی که با نگاه کردن به اونا آدم می ره تو عالم بچگی هاش و اونقدر تو رو توی خودت و خاطرات و عالم بچگی هات گم می کنه که گذر زمان از یادت می ره....و بعد از ساعتی ما گلدون هایی داشتیم رنگارنگ که هر رنگش حکایته یه زندگیه...... بچه ها می خواستن تو کانون یه زندگی جدید به وجود بیارن واسه همین با ذوق و علاقه از خونه هاشون از تو باغچه ی پر از لطف وصفای خونه هاشون گل هایی رو قلمه زدند و با دست هایی پر از عشق گل ها رو تو گلدون ها کاشتند..... و حالا به جز نفس های بچه ها...به جز لبخند های بچه ها...و به جز نگاه بچه ها، چندتا نگاه دیگه و چند تا لبخند سبز دیگه و چندتا نفس دیگه تو کانون رشد می کنند..... کانون یعنی سر سبزی...کانون یعنی زندگی...و حالا امروز این زندگی و سرسبزی با داشتن سه تا گلدون پر از گل تکمیله..... و حالا یه پانل اختصاص داده شده به همین گل های خوشگل با اسم " گلی که خواهم کاشت" تا یه روز دیگه و یه بقچه حرف دیگه یه سلام سبز و با طراوت به همه ی اونایی که دل هاشونم پر انرژیه مثل خورشید ممنونم که ما رو تنها نمی ذارید...امروز اومدم تا براتون از حس و حال بچه ها بنویسم....بنویسم که یه لبخند سبز رو لبای قرمزشون حک شده می دونید چرا؟؟؟؟؟؟؟ ؟آخـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــه سال تحصیلی به پایان رسید...... آره پرونده ی یه سال دیگه هم بسته شد ..با همه ی خوبی ها و بدی هاش...اما بگم از کانون.... کانون که مثل یه مامان بزرگ مهربون آغوشش برای همه بازه...حالا دیگه کانون هم خوشحاله...آخه کانون بدون بچه ها زنده نیست تازه الان که تابستون شده مثل یه مامان بزرگ باصلابت و مهربون با عینک خوش بینی نشسته و بچه ها از سر و کولش بالا میرن..اما این روزا هر روز گروه گروه بچه هایی پر انرژی میان وبه مامان بزرگشون سر می زنند .بله این جا کانون مکز چناران هست. نمی دونید چه هیجانی و. چه شور و حالی این جا رو در برگفته...کلاس های سفالگری،نقاشی، ادبی و حتی بازی....دیدن این همه شور و حال بچه ها ناخودآکگاه مامان بزرگ رو سرحال می کنه تا بلند شه و پا به پای بچه هاش بازی کنه و شادی کنه.... کانون این روزا سبزه سبزه....این جا دنیای بچه هاس بچه هایی که جزپاکی و صداقت و مهربونی هیچ چی برای کانون و کانونی ها به ارمغان نمیارن..... کانون ما مملو از هیجانه.....کانون ما امروز قشنگ تر از همیشه اس....کانون شما چطوره؟ یک روز غروب وقتی رفته بودم بالای صندلی بلند و بزرگمون بیشتر از همیشه خدا رو کنار خودم احساس کردم چون: بالای صندلی می پریدم و هی برای خودم شعر می خوندم یک دفعه صندلی تکان خورد و اون موقع با صدای بلند گفتم وای خدا کمکم کن . صندلی نیفتاد و من هم نیفتادم از خدا خیلی ممنونم که وقتی صداش کردم کمکم کرد. فاطمه عزیزی ۸ ساله زهرا دشتی ۸ ساله
ملیکا اعتمادی
| Design By : Pichak |
