یاد آن روزها

 

خاطرم هست کلاسم پر بود                                              از گل و غنچه های قشنگ

آن کلاس کوچک و صمیمی                                            در دل کوچه های تنگا تنگ

زنگ اول حضور و غیاب بود                                        پشت  میز  خود  می نشستم

دفترم جلدی  از غنچه  داشت                                         توی جیبم گل قاصدک لانه داشت

یاد آن روز و آن روزگاران                                            یاد   لبخند   آموزگاران

                                          در  دلم   جاودانه  می مانند

 

روییدن دوباره

           

 

         

   پرستوها از سفر برگشته اند                               اما  مثل  اینکه  خسته  نیستند

    چون   خیلی     زود                                      سرگرم ساختن خانه می شوند!

   درخت ها لباس نو پوشیده اند                           و رفتن زمستان را جشن گرفته اند

   گل ها,  که  از ترس  زمستان                            توی    خاک   قایم    شده   بودند

   یرون می آیند. خدای عزیزم                             تو  که  به  بهار  گفتی   که   بیاید

  و   به    غنچه   یاد   دادی                                 که   بخندد   و  گل   شود

  و  به  پرستوها   یاد  دادی                             که خانه بسازند به من هم یاد بده

                                      که همیشه خوب باشم!

                                                                      

 

می خواهم که خوب باشم  ------------