منيژان

سلام برتو که حرم ات پاکترین و امن ترین مکانهاست .  مکانی که میهمانهای  همیشگی اش  کبوترها هستند که مانند زائرها دسته دسته می آیند تا زیارتنامه عشق بخوانند . پس کاش من هم کبوتر بودم آنگاه می توانستم با کبوترهای بقیع هم آواز شوم واز غربت بگویم .

امام خوبم من این را قبول ندارم که تو غریب هستی؟ به نظر من غریب واقعی کسی است که آشنایانش هم به  دیدنش نیایند اما تو هر روز ,  هر ساعت یا بهتر  بگویم  هر ثانیه پذیرای  هزاران آشنا  و  نا آشنا هستی.

سلام بر تو ای مهربانترین مهربانان , از مهربانیت گفتم زیرا شنیده ام ضامن آهوی بیا بان شده ای . ای کاش  ! من آن آهویی بودم که با تو آشنا شد و ضمانت نامه ی عشق در دست داشت .

به دیدنت می آیم و زمانی که از دور گنبد طلای ات را می بینم قلبم لبریز از شور و شعف می شود و برای هزارمین دفعه خدا را شکر می کنم که مرا دعوت کردید تا بار دیگر به پا بوسی مشرف شوم و زمانی که قدم در حریم امن الهی ات می گذارم به وضوح عشق را , محبت را احساس می کنم. به طرف سقا خانه می روم و روح و جسمم را با زلال ترین و پاکترین آبهای روی زمین صیقل می دهم . اکنون آماده شده ام تا خودم  را به  پنجره ی  فولاد متصل  می کنم  و  هنگامی که  به  آنجا  می رسم  دیگر  از خودم  فراموش می  کنم .   چشمهای گریانی را  می بیینم   و  دستهای  نیازمند ی  که  ملتمسانه به سو ی  تو  دراز شده  ,و از آنجا که به بخشندگی ات ایمان دارم آسوده خاطر از آنجا می گذرم و از تو می خواهم که هیچ چشم گریان و دست نیازمندی را منتظر نگذاری .

اکنون از شوق در آغوش کشیدن ضریح نورانیت سر از پا نمی شناسم آرام آرام قدم برمی دارم و با احترام و ادب سلام می دهم . آقای من می دانم که خیلی میهمان داری ,اما از تو می خواهم که : نام مرا  هم در زمره ی میهمانانت ثبت کنی صدایم را بشنوی و دستم را بگیری . مولای من  از همان  ابتدای و رودم , دلم را به پنجره ی فولادیت گره زدم از تو می خواهم تا قبل از رفتنم این گره را باز کنی و به من سلامت دین و دنیا ببخشی .

آقای خوبم از تو می خواهم که حاجت همه ی حا جتمندان را بر آمری و چشمان منتظر ما را به جمال آقا و مولایمان امام زمان منور گردانی.

                                                                                                  ملیحه باغبانی